پ.ن۱: با گل دقیقه ۹۶ چنان از جا کنده شدم و دادوبیداد کردم که واقعا از زمان حضور در استوا چنین بروز هیجانی را تجربه نکرده بودم... خـــیـــلـــــی چسبید! حالا من این همه سروصدا کردم تازه بعد از یه ساعت که همه چی آروم شده، همخانه‌ای محترم اومدن در زدن ببینن در صحت و سلامت کامل به سر می‌برم یا نه؟!

پ.ن۲: چهارشنبه شب هم که منچستر برای قهرمانی اروپا باید چلسی رو ببره. امید که چنین شود. تقریبا بعد از ده سال داره دوباره سال های خوب ۹۸ و ۹۹ شبیه سازی میشه؛ یادش به خیر در آن سال‌ها پرسپولیس با حضور دوباره علی پروین، هم قهرمان لیگ شد و هم جام حذفی و در ادامه منچستر هم در هر سه جام حذفی و لیگ برتر انگلستان و جام باشگاه‌های اروپا قهرمان شد؛ حال تاریخ در حال تکرار شدن است اگرچه نه به آن شدت...

پ.ن۳: راستی در این جو افشین امپراطور ساز کنونی، نباید از زحمات مدیرعامل و بقیه تیم چشم‌پوشی کرد؛ هرچند که از نظر فکری و ساختاری به هیچ وجه از کاشانی و دارودسته اصولگرایانه‌اش خوشم نمی‌آید و حتی نحوه مدیرعامل شدنش هم در پرسپولیس کاملا شبهه‌ناک بود اما در طول فصل واقعا زحمت کشید و شاید اگر حمایت‌های او از قطبی‌ نبود، امروز چنین محبوبیتی نصیب افشین خان قطبی نمی‌شد هرچند که قطبی واقعا لیاقتش را دارد.

پ.ن۴: چقدر دلم ویژه‌نامه ورزش روزنامه شرق رو می‌خواد الآن با چند تا مقاله آبدار از راهبر و زعیم‌زاده و چه بسا هم یه تحلیل فلسفی از قضیه توسط ابک... حیف!