زیاده عرضی نیست...

پ.ن۱: به دنبال پیروزی های ملت ایران و قدرت اول جهان بودنمان، تا اطلاع ثانوی چشم امید داریم به نمایندگان کشورهای گداگشنه‌ اندونزی، لیبی و ویتنام.

پ.ن۲: زمان می گذرد و زمانه هنوز نه...

پ.ن۳: آقا چقدر دلمان می خواست حداقل یک روز صبح زود هم که شده روی پولیورمان یه اورکت ضخیم چهار دکمه می پوشیدیم و در حالی که زیر لب به زمین و زمان فحش می دهیم از خونه بیاییم بیرون و تو ماشین به مجری پرانرژی رادیو که با صدای رواعصاب هی به زمین و زمان صبح به خیر می گوید، لعنت بفرستیم...

پ.ن۴: "وقتی آن لحظه روشن فرا رسد، دیگر همه چیز تنها یک بهانه است؛ مثل عکس که بهانه ماندن است، مثل کفش که بهانه راه رفتن است و مثل زیبایی که بهانه به آینه نگریستن است."

پ.ن۵: موسیقی مغذی ترین غذای روح است چه با لبخند چه بی لبخند.

پ.ن۶: در راستای علی سنتوری و رادان فوق‌العاده‌اش "بگذارید دوباره سنتورها به ستایش انسان برخیزند."

پ.ن۷: آقا من درک نمی‌کنم کشوری که رییس‌جمهورش الف.نونه چرا مربی تیم فوتبالش باید افشین قطبی باشه؟!